Tatlandırıcı - Mısır ve nişasta deashing

Şeker üretimi sırasında renk oluşumu, nihai ürünün kalitesini etkilemektedir. En önemli renk, monosakkaritler (fruktoz ve glikoz) Maillard reaksiyonları sonucunda amino asitlerle reaksiyona girdiğinde melanoidin oluşumundan gelir. Esmerleşme ürünlerinin oluşmasına yol açan karamelizasyon reaksiyonları gibi başka reaksiyonlar da meydana gelir. Renk üreten bu moleküllerin çoğu anyonik özelliklere sahiptir.

Sıvı şekerin renginin giderilmesi hemen hemen her zaman bir tür karbon üzerinde adsorpsiyon içermesine rağmen, iyon değişim reçineleri veya sentetik adsorban kullanımı, yerinde olası rejenerasyonla birlikte daha iyi verimlilik ve maliyet etkinliği göstererek geleneksel karbonun yerini kısmen almıştır.

Makroretiküler Anyon değişim reçineleri geniş gözenekler sunar ve güçlü baz kapasiteleri klorür formunda etkilidir. Seçilen SBA'nın kimyası veya çapraz bağlanma derecesi, hammadde kaynağına ve kaynağına bağlı olacaktır. Rejenerasyon, az miktarda kostik soda içeren bir tuzlu su çözeltisi sayesinde gerçekleştirilecektir.

Mısır şurubunun ve yüksek fruktoz şurubunun renk giderimi, yeni nesil sentetik adsorbanlarda gerçekleştirilecek, renk adsorpsiyonu için optimize edilmiş bir gözenek boyutu dağılımı sağlayacak ve geleneksel karbonlardan daha hızlı bir kinetik sağlanacaktır. Bu adsorbanlar, aynı zamanda, zayıf bir baz karakter sağlamak için hafifçe işlevselleştirilir ve renk çıkarma verimliliğini artırır. Bu adsorbanlar sahada yeniden üretilebilir ve fırın rejenerasyonuna ihtiyaç duymaz, dolayısıyla nihayet maliyet tasarrufu sağlar.

Viskoziteyi düşürmek için sıcaklık normalde 70 ° C ile 80 ° C arasındadır, bu nedenle reçinenin bu tür çalışma koşullarına dirençli olması ve bazik pH renkli safsızlıklara neden olacağından sükroz çözeltilerinin işlenmesinde pH nötr tutulmalıdır.